
© 1999 Bulls of Crown
Sinds 1999
Last update: 23-04-2012
Knikstaarten
De staartwervel behoort tot de ruggengraatkolom en de ruggengraat is weer een deel
van het skelet. De vorming van het skelet begint in een tamelijke vroege fase van
de embryonale ontwikkeling, om precies te zijn, in het mesoderm (kiembladstadium).
In
het mesoderm begint ook de ontwikkeling van het vaatstelselsysteem, inclusief het
hart, het spierstelsel, en de urinale/genitale systemen.
De complete ontwikkeling
van de bevruchte eicel tot jonge pup en de latere groei van de hond is bepaald door
erfelijke factoren. Bij de bestudering van de ontwikkeling van de wervelkolom van
een muis, is geconstateerd dat ongeveer 20 erfelijke factoren verantwoordelijk zijn.
Het is een tamelijk gecompliceerd proces, dus het ligt voor de hand dat zo maar
iets mis kan gaan.
Mutaties zijn niet zeldzaam. Daardoor kunnen defecten voorkomen
in het genoom (totaal van de in de celkern gelokaliseerde erfelijke eigenschappen).
Als dit plaatsvindt in de genen, zullen defecten worden overgebracht in het nageslacht. Genendefecten
vertonen zich niet altijd in genotype (het geheel van erfelijk bepaalde en bij vererving
doorgegeven eigenschappen). Er kunnen meerdere verschillende oorzaken zijn.
Het type erfelijkheid (recessief of dominant) is daar één van, zo ook de interactie
tussen verschillende soorten van erfelijkheidsfactoren.
Belangrijk is het aantal van
de hetrogeniteit (ongelijksoortigheid), bijvoorbeeld de variatie in het genotype.
Deformaties
van de staartwervel zijn deel van de skeletdefecten. Die kunnen verschillend van
vorm zijn en hangen af van het defect in genotype. De staart kan volledig zijn verdwenen
of tekort zijn met een tamelijk stomp einde. De staart kan ook een of meer krommingen
hebben in diverse variaties, krom en gebogen en soms zijn er te weinig of teveel
staartwervels, soms zelfs dubbel. Er zijn ook defecten gezien in midden ruggengraatverbindingen.
Kromme staarten kunnen zich vertonen enkele weken na de geboorte.
Wanneer de deformatie
zich beperkt tot de staart dan heeft dat geen invloed op het leven de van de hond,
hij kan een gelukkig leven leiden.
Fokken:
Maar als een hond met een deformatie, zelfs één zich beperkt tot de staart, wordt
gebruikt om te fokken, dan kan zijn 'kleine defect' ernstige gevolgen hebben voor
zijn nageslacht. Niet alleen voor de staarten, maar ook in andere delen van de wervelkolom.
Er zijn honden geboren met gedeformeerde nek-, borst- rug- en lendewervels. Er zijn
gevallen van puppies met een gespleten verhemelte, waterhoofd, scheve kaak, gedeformeerde
ribben, te veel of te weinig tanden en te korte poten (van knie tot voet).
Als resultaat
van de interacties tussen verschillende erfelijke factoren kunnen defecten ontstaan
in orgaansystemen die zijn ontwikkeld in het mesoderm.
Voorbeelden zijn hardnekkige
embryonale zwakke bloedvaten, tussenschotdefecten,
ectopic ureter (afwijkende ligging
van urineleider), afwezigheid van de anus en cloaca (afvoerkanaal)formatie.
Deze defecten zijn meestal gecategoriseerd als niet-erfelijke geboortedefecten. Het is mogelijk, maar zolang het niet is aangetoond als een niet-erfelijk defect, moet men op zeker spelen en aannemen dat erfelijke componenten de aanleiding kunnen zijn.
De tegengestelde opinie "laat zien dat het niet erfelijk is" kan gevaarlijk zijn
voor het fokken.
De link tussen de genoemde deformaties in de orgaansystemen en de
kromme staarten die zijn gevonden in ouders of bloedverwanten van beide ouders is
in nogal een aantal gevallen bewezen.
Deze deformaties zijn ook gevonden bij andere
diersoorten, namelijk in varkens en muizen. Wetenschappelijk onderzoek met muizen
heeft het voorgaande bewezen.
Het is altijd zeer onverantwoordelijk om met honden
te fokken met een kromme staart. Daarmee wordt bedoeld een staart waarvan de wervels
niet in een rechte lijn staan maar in kronkels en gedeformeerd.
Het spreekt vanzelf dat dit ook geldt voor kromme of gebogen rug, deformaties van
de ribben, kromme kaken, korte poten of te veel of te weinig tanden.
Kenners hebben
de plicht de hond die ze beoordelen zeer zorgvuldig te bekijken, inclusief de staart.
Defecten aan het skelet alsook andere problemen aan gezondheid en welzijn van de
hond, of zijn nageslacht, moeten altijd genoteerd worden voor verdere informatie
aan fokkers en eigenaren. Om deze reden mogen dit soort honden nooit worden gewaardeerd
als topkwaliteit. Het is in feite een afwijking van het correcte beeld van de hond.
Fokkers,
speciaal degene die geïnteresseerd zijn in het fokken van honden waarvan de staarten
zijn ingekort, moeten zeer waakzaam zijn wat betreft de staarten van de pasgeboren
puppies. Deze fokkers moeten dit registreren en de toekomstige eigenaar informeren.
Een aanvraag voor een niet fokbepaling voor de stamboom is aanbevelingswaardig.
Als
wij allen onze verantwoordelijkheid accepteren zal dat betekenen dat we allemaal
betrokken zijn bij de gezondheid en het welzijn van onze honden, voor nu en in de
toekomst!!!